داروگ! کی می‌رسد باران؟
-
اندازه متن
+
خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گر چه می گویند: « می گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران.»
قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می ترکد
ـــ چون دل یاران که در هجران یاران ـــ
قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟
ما راست گنه از تو چه مکتوم بود
ما راست گنه از تو چه مکتوم بود بی هیچ گنه قصه نه مختوم بود
پندار…
با دل چه بسی پند بدادم، نشنفت
با دل چه بسی پند بدادم، نشنفت بیدارتر آمد و بجا هیچ نخفت
برخاست بشد از…
