داروگ! کی میرسد باران؟
-
اندازه متن
+
خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گر چه می گویند: « می گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران.»
قاصد روزان ابری، داروگ! کی میرسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می ترکد
ـــ چون دل یاران که در هجران یاران ـــ
قاصد روزان ابری، داروگ! کی میرسد باران؟
گفتم نفسی به من گذر دار و برو
گفتم نفسی به من گذر دار و برو گفتا به من از دور نظردار و برو.
میخندم از گریهی سنگین چو صدف
میخندم از گریهی سنگین چو صدف خواهی برجام دارم و خواهی به اسف
از خنده مرا…
پیشنمایش
