ای آنکه ره گریز میاندیشی (1693)
-
اندازه متن
+
ای آنکه ره گریز میاندیشی
تو پنداری که بر مراد خویشی
شه میکشدت مجوی با شه بیشی
که را بکند شهنشه درویشی
ای آنکه ره گریز میاندیشی
تو پنداری که بر مراد خویشی
شه میکشدت مجوی با شه بیشی
که را بکند شهنشه درویشی
منم فتنه هزاران فتنه زادم به من بنگر که داد فتنه دادم
ز من مگریز زیرا…
بییاری تو دل بسوی یار نشد تا لطف غمت ندیده غمخوار نشد
هرچیز که بسیار شود…

