آن زلف سیاه و قد رعناش نگر (866)
-
اندازه متن
+
آن زلف سیاه و قد رعناش نگر
شیرینی آن لعل شکرخاش نگر
گفتم که زکوة حسن یک بوسه بده
برگشت و به خنده گفت سوداش نگر
مانده شدم از گفتن تا تو بر ما مانی (2606)
مانده شدم از گفتن تا تو بر ما مانی خویش من و پیوندی نی همره و مهمانی
غم خود که بود که یاد آریم او را (58)
غم خود که بود که یاد آریم او را در دل چه که بر خاک نگاریم او را
…
