آن جمع کن جان پراکنده بیار (865)
-
اندازه متن
+
آن جمع کن جان پراکنده بیار
وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار
آواز بکش رضای پاینده بیار
ز آواز سرافیل شوم زنده بیار
ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت (420)
ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت گفت بس چند بود گفتمش از چند گذشت
علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود (756)
علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود گر زمستان بد بود اندر بهاران صد شود
پیشنمایش
