حسنت که همه جهان فسونش بگرفت (282)
-
اندازه متن
+
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت
سرخیِ رخم ز گرمی و خشکی نیست
از بس که عاشق گَشت خونش بگرفت
ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئی (1759)
ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئی وی آینهٔ جمال شاهی که توئی
بیرون ز تو نیست…
هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی (1982)
هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی چون نورِ مهی که بر زمین می‌افتی
من بندهٔ چشمِ…
