در بادیهٔ عشق تو کردم سفری (1852)
-
اندازه متن
+
در بادیهٔ عشق تو کردم سفری
تا بو که بیایم ز وصالت خبری
در هر منزل که مینهادم قدمی
افکنده تنی دیدم و افتاده سری
خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد (763)
خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد ز جفا رست و ز غصه…
بانگ زد بر وی جوان و گفت بس (72-6)
بخش ۷۲ - جواب گفتن مرید و زجر کردن مرید آن طعانه را از کفر و بیهوده گفتن
…
