با شب گفتم گر بمهت ایمانست (230)
-
اندازه متن
+
با شب گفتم گر بمهت ایمانست
این زود گذشتن تو از نقصانست
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بیپایانست
چون عروسی خواست رفتن آن خریف (42-6)
بخش ۴۲ - رجوع به داستان آن کمپیر
چون عروسی خواست رفتن آن خریف موی…
گفت روبه جستن رزق حلال (96-5)
بخش ۹۶ - ناپسندیدن روباه گفتن خر را کی من راضیم به قسمت
گفت روبه…
