از دلم صورت آن خوب ختن مینرود (789)
-
اندازه متن
+
از دلم صورت آن خوب ختن مینرود
چاشنی شکر او ز دهن مینرود
بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مگیر
گر برفت از دل تو از دل من مینرود
همه مرغان ز چمن هر طرفی میپرّند
بلبل بیدل یک دم ز چمن مینرود
جان پروانه مسکین که مقیم لگنست
تن او تا بنسوزد ز لگن مینرود
بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو
بوالحسن نیز درافتاد و حسن مینرود
رسن دوست چو در حلق دلم افتادهست
لاجرم چنبر دل جز به رسن مینرود
مرغ جان از قفس قالب من سیر شدهست
وَ زِ امید نظر دوست ز تن مینرود
بازیچهٔ قدرت خدائیم همه (1614)
بازیچهٔ قدرت خدائیم همه او راست توانگری گدائیم همه
بر یکدگر این زیادتی جستن چیست آخر…
از روی تو من همیشه گلشن بودم (1131)
از روی تو من همیشه گلشن بودم وز دیدن تو دو دیده روشن بودم
من میگفتم…
