من سرگذشت یأسم و امید
-
اندازه متن
+
من سرگذشت یأسم و امید
با سرگذشت خویش:
می‌مُردم از عطش،
آبی نبود تا لبِ خشکیده تر کنم.
می‌خواستم به نیمه‌شب آتش،
خورشیدِ شعله‌زن به‌درآمد چنان که من
گفتم دو دست را به دو چشمان سپر کنم.
با سرگذشت خویش
من سرگذشت یأس و امیدم…
زندان قصر ۱۳۳۳
قصه‌ی دخترای ننه دریا
یکی بود یکی نبود. جز خدا هیچی نبود زیرِ این تاقِ کبود، نه ستاره نه سرود. عموصحرا، تُپُلی با دو…
با هزاران سوزن الماس
با هزاران سوزن الماس نقره‌دوزی می‌کند مهتاب رویِ ترمه‌ی مُرداب... من نگاهم می‌دود ــ جوشیده از عمقِ عبوسِ فکر سویِ…
