گفتم چو رسد به بر چو جانش گیرم
-
اندازه متن
+
گفتم چو رسد به بر چو جانش گیرم
صد بوسه به مهر از لبانش گیرم
چون شد، بنگر، چو درکنارم بگرفت
شرمم نگذاشت در میانش گیرم
گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور
گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور گفتم: چه کنم. گفت: چراغت به چه نور؟
دیری است خیالی به سرم میگذرد
دیری است خیالی به سرم میگذرد تاسوی کدام منزلم در سپرد
خام آنکه خبر نیستش از…
