گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور
-
اندازه متن
+
گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور
گفتم: چه کنم. گفت: چراغت به چه نور؟
گفتم: مددی. گفت: چه آسان خواهش
گفتم: بفرست. گفت: می باش صبور
گفتم : اگرم دست دهد صحبت دوست
گفتم : اگرم دست دهد صحبت دوست از تن به در اندازم جان و رگ و پوست.
آمد به سحر در برم آن دور اندیش
آمد به سحر در برم آن دور اندیش بنهاد مرا چراغ و مصحف در پیش
میخواست…
