آخر گل و خار را بدیدی (2745)
-
اندازه متن
+
آخر گل و خار را بدیدی
روز و شب تار را بدیدی
بس نقش و نگار درشکستی
تا نقش و نگار را بدیدی
از عالم خاک برگذشتی
و آن گرد و غبار را بدیدی
میخند چو گل در این گلستان
کان جان بهار را بدیدی
بی کار شدی ز کار عالم
چون حاصل کار را بدیدی
چون باده ساقی اندرآمیز
چون رنج خمار را بدیدی
بیا ای زیرک و بر گول میخند (661)
بیا ای زیرک و بر گول میخند بیا ای راه دان بر غول میخند
چو در…
بگردان ساقی مه روی جام (2266)
بگردان ساقی مه روی جام رهایی ده مرا از ننگ و نام
گرفتارم به دامت ساقیا…
