روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده (2324)
-
اندازه متن
+
روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
دستار گرو کرده بیزار ز سجاده
من مست و حریفم مست زلف خوش او در دست
احسنت زهی شاهد شاباش زهی باده
لب نیز شده مستک گم کرده ره بوسه
من مستک و لب مستک و آن بوسه قواده
این دلبر پرفتنه با جمله دستانها
خوش خفته و جمله شب این عشرت آماده
این صورتها جمله از پرتو او باشد
و آن روح قدس پاک است از صورتها ساده
شمس الحق تبریزی شرحی است مر اینها را
آن خسرو روحانی شاهنشه شه زاده
هین، خیره خیره مینگر اندر رخ صفراییم (1387)
هین، خیره خیره مینگر اندر رخ صفراییم هر کس که او مکی بود داند که من بطحاییم
دوش از سر عاشقی و از مشتاقی (1877)
دوش از سر عاشقی و از مشتاقی میکردم التماس می از ساقی
چون جاه و جمال…
