روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده (2324)
-
اندازه متن
+
روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
دستار گرو کرده بیزار ز سجاده
من مست و حریفم مست زلف خوش او در دست
احسنت زهی شاهد شاباش زهی باده
لب نیز شده مستک گم کرده ره بوسه
من مستک و لب مستک و آن بوسه قواده
این دلبر پرفتنه با جمله دستانها
خوش خفته و جمله شب این عشرت آماده
این صورتها جمله از پرتو او باشد
و آن روح قدس پاک است از صورتها ساده
شمس الحق تبریزی شرحی است مر اینها را
آن خسرو روحانی شاهنشه شه زاده
چون گشت طلسم جسم آدم چالاک (1072)
چون گشت طلسم جسم آدم چالاک با خاک درآمیخته شد گوهر پاک
آن جسم طلسم را…
من دوش به خواب در بدیدم قمری (1963)
من دوش به خواب در بدیدم قمری دریا صفتی عجایبی سیمبری
امروز بگرد هر دری میگردم…
