ظلماتِ مطلقِ نابینایی
-
اندازه متن
+
ظلماتِ مطلقِ نابینایی.
احساسِ مرگزای تنهایی.
«ــ چه ساعتیست؟ (از ذهنت میگذرد)
چه روزی
چه ماهی
از چه سالِ کدام قرنِ کدام تاریخِ کدام سیاره؟»
تکسُرفهیی ناگاه
تنگ از کنارِ تو.
آه، احساسِ رهاییبخشِ همچراغی!
۱ مهرِ ۱۳۷۰
به ایرج کابلی
مردی ز باد حادثه بنشست
مردی ز باد حادثه بنشست مردی چو برق حادثه برخاست
آن، ننگ را گُزید و سپر…
اگر که بیهده زیباست شب
اگر که بیهده زیباست شب برای چه زیباست شب برای که زیباست؟ ــ شب و رودِ بیانحنای ستارگان که سرد…
