بِسودهترین کلام است
-
اندازه متن
+
بِسودهترین کلام است
دوستداشتن.
رذل
آزارِ ناتوان را
دوست میدارد
لئیم
پشیز را و
بزدل
قدرت و پیروزی را.
آن نابِسوده را
که بر زبانِ ماست
کجا آموختهایم؟
تیرِ ۱۳۶۵
گویی همیشه چنین است
گویی همیشه چنین است ای غریوِ طلب ــ: تو در آتشِ سردِ خود میسوزی و خاکسترت نقرهی ماه است تا…
اکنون، دیگرباره شبی گذشت
اکنون، دیگرباره شبی گذشت. به نرمی از برِ من گذشت با تمامی لحظههایش. چونان باکرهی عشقی که با همه انحناهای…
