بِسودهترین کلام است
-
اندازه متن
+
بِسودهترین کلام است
دوستداشتن.
رذل
آزارِ ناتوان را
دوست میدارد
لئیم
پشیز را و
بزدل
قدرت و پیروزی را.
آن نابِسوده را
که بر زبانِ ماست
کجا آموختهایم؟
تیرِ ۱۳۶۵
نمیخواستم نامِ چنگیز را بدانم
نمیخواستم نامِ چنگیز را بدانم نمیخواستم نامِ نادر را بدانم نامِ شاهان را محمدِ خواجه و تیمورِ لنگ، نامِ خِفَتدهندگان…
چراغی به دستم چراغی در برابرم
چراغی به دستم چراغی در برابرم. من به جنگِ سیاهی میروم. گهوارههای خستگی از کشاکشِ رفتوآمدها بازایستادهاند، و خورشیدی از…
