اوّل به وفا میِ وصالم درداد (11)
-
اندازه متن
+
اوّل به وفا میِ وصالم درداد
چون مست شدم جام جفا را سرداد
پر آب دو دیده و پر از آتش، دل
خاک ره او شدم به بادم برداد
من دوش پنهان میشدم تا قصر جانان سنگنک (20)
من دوش پنهان میشدم تا قصر جانان سنگنک نرمک نهادم پای را رفتم به ایوان سنگنک
چو برشکست صبا زلفِ عنبرافشانش (280)
چو برشکست صبا زلفِ عنبرافشانش به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش
کجاست همنفسی؟…
