ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده (36)
-
اندازه متن
+
ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده
یاقوت لبت درّ عدَن پرورده
همچون لب خود مدام جان می‌پرور
زان راح که روحیست به تن پرورده
معاشران، گره از زلفِ یار باز کنید (244)
معاشران، گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید
حضورِ…
ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس (267)
ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس بوسه زن بر خاکِ آن وادی و مُشکین کُن نَفَس
…
