یک چند به کودکی به استاد شدیم (134)
-
اندازه متن
+
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که ما را چه رسید
از خاک در آمدیم و بر باد شدیم
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر (110)
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر پر بادهٔ لعل کن بلورین ساغر
کاین یکدَم…
رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین (141)
رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین
