من سرگذشت یأسم و امید
-
اندازه متن
+
من سرگذشت یأسم و امید
با سرگذشت خویش:
میمُردم از عطش،
آبی نبود تا لبِ خشکیده تر کنم.
میخواستم به نیمهشب آتش،
خورشیدِ شعلهزن بهدرآمد چنان که من
گفتم دو دست را به دو چشمان سپر کنم.
با سرگذشت خویش
من سرگذشت یأس و امیدم…
زندان قصر ۱۳۳۳
دیری در آن خواهم زیست
چشماندازی عریان که دیری در آن خواهم زیست چمنزارانی گسترده دارد که حرارت تو در آن آرام میگیرد. چشمههایی که…
در برابر بیکرانی ساکن _ وصل
۱ در برابر بیکرانی ساکن جنبشِ کوچکِ گُلبرگ به پروانهیی ماننده بود. زمان، با گامِ شتابناک برخاست و در سرگردانی…
