تنهایی در طبقهی آخر آسمانخراشها
-
اندازه متن
+
تنهایی
در طبقهی آخر آسمانخراشها بلندتر است
به آن خورشید نگاه کن
که دارد از پشتبام سقوط میکند
باور کن زخم را
باور کن زخم را وقتی بر تن درخت شکوفه میدهد و دهان باز میکند به بلعیدنِ برفها
زندگی از همون اول توو سرنگش پر غم بود
زندگی از همون اول توو سرنگش پر غم بود رگای تنم رو خشکوند غمی که مثل یه سم…
