این کهنه رباط را که عالم نام است (17)
-
اندازه متن
+
این کهنه رباط را که عالم نام است
وآرامگه ابلق صبح و شام است
بزمیست که واماندۀ صد جمشید است
قصریست که تکیهگاه صد بهرام است
ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی (160)
ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی وز هفت و چهار دایم اندر تفتی
می خور…
من می نه ز بهر تنگدستی نخورم (131)
من می نه ز بهر تنگدستی نخورم یا از غم رسوایی و مستی نخورم
من…
