ای آمده از عالم روحانی تفت (11)
-
اندازه متن
+
ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
مِی نوش، ندانی ز کجا آمدهای
خوش باش، ندانی به کجا خواهی رفت
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست (8)
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست بی بادهٔ گلرنگ نمیباید زیست
این سبزه که…
گویند کسان بهشت با حور خوش است (41)
گویند کسان بهشت با حور خوش است من میگویم که آب انگور خوش است
این…
