هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا (5)
-
اندازه متن
+
هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانهٔ خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا
تا چند اسیر عقل هر روزه شویم (126)
تا چند اسیر عقل هر روزه شویم در دهر چه صد ساله چه یکروزه شویم
…
بر من قلم قضا چو بی من رانند (70)
بر من قلم قضا چو بی من رانند پس نیک و بدش ز من چرا میدانند
پیشنمایش
