گفت درزی ای طواشی بر گذر (57-6)
-
اندازه متن
+
بخش ۵۷ – گفتن درزی ترک را هی خاموش کی اگر مضاحک دگر گویم قبات تنگ آید
گفت درزی ای طواشی بر گذر
وای بر تو گر کنم لاغی دگر
پس قبایت تنگ آید باز پس
این کند با خویشتن خود هیچ کس
خندهٔ چه رمزی ار دانستیی
تو به جای خنده خون بگرستیی
به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن (1998)
به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن به خدا که ز تو آموخت کمر بندیدن
آن وقت آمد که ما به تو پردازیم (1115)
آن وقت آمد که ما به تو پردازیم مرجان ترا خانهٔ آتش سازیم
تو کان زری…
