بس قامت ِ خوش که زیر ِ چادَر باشد (40-8)
-
اندازه متن
+
نه هر که در مجادله چُست، در معامله درست
بس قامت ِ خوش که زیر ِ چادَر باشد
چون باز کنی مادر مادر باشد
درویش به جز بویِ طعامش نشنیدی (22-3)
مالداری را شنیدم که به بُخْلْ چنان معروف بود که حاتمِ طایی در کَرَم. ظاهرِ حالش به نعمتِ دنیا آراسته…
ناسزایی را که بینی بختیار (21-1)
مردمآزاری را حکایت کنند که سنگی بر سر صالحی زد. درویش را مجالِ انتقام نبود. سنگ را نگاه همیداشت تا…
