با رنگ گلم بود سر و سودایی
-
اندازه متن
+
با رنگ گلم بود سر و سودایی
از طعن بدان نه در رهش پروایی
دانی زچه برداشت دلم مهر از او
دیدم چو بر او زهر طرف شیدایی
با رنگ گلم بود سر و سودایی
از طعن بدان نه در رهش پروایی
دانی زچه برداشت دلم مهر از او
دیدم چو بر او زهر طرف شیدایی
پیوست به من به موی چون مشگ به برف بگسست ز من، مرا از او هیچ نه طرف
…
بودم مرغی رها چو آوای جرس، صیادم افکند در این کنج قفس
با من نفسی ست…

