آوای تو نیست آنکه گویند بخوان
-
اندازه متن
+
آوای تو نیست آنکه گویند بخوان
مویند اگر وگر نمویند بخوان
با خلق زمانه دل یکی دار نخست
وآنگاه چو جویند و نجویند بخوان
ابر آمد و برکشتهی من زار گریست
ابر آمد و برکشتهی من زار گریست گفتم: بس کن گریه دگر بار گریست
بر من…
دل بر سر گیسوی تو آویخته به
دل بر سر گیسوی تو آویخته به در او غم و اندیشه ات انگیخته به
گفتی…
