گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی (14-4)
-
اندازه متن
+
ناخوشآوازی به بانگِ بلند قرآن همیخواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همیدهی؟ گفت: از بهرِ خدا میخوانم. گفت: از بهر خدا مخوان
گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی
ببری رونقِ مسلمانی
زشت باشد دَبِیقی و دیبا (45-2)
آوردهاند که فقیهی دختری داشت به غایت زشت به جایِ زنان رسیده، و با وجود جِهاز و نعمت کسی در…
برو با دوستان آسوده بنشین (22-8)
چو بینی که در سپاه ِ دشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش. و گر جمع شوند، از پریشانی اندیشه…
