گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی (14-4)
-
اندازه متن
+
ناخوشآوازی به بانگِ بلند قرآن همیخواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همیدهی؟ گفت: از بهرِ خدا میخوانم. گفت: از بهر خدا مخوان
گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی
ببری رونقِ مسلمانی
چو پیروز شد دزدِ تیرهروان (19-2)
کاروانی در زمین یونان بزدند و نعمتِ بیقیاس ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردند و خدا و پیمبر شَفیع آوردند…
تو بر اوجِ فلک چه دانى چیست؟ (11-4)
منجّمی به خانه در آمد، یکی مردِ بیگانه را دید با زنِ او به هم نشسته. دشنام و سقط گفت…
