با وی سخن از حرف نهان میگفتم
-
اندازه متن
+
با وی سخن از حرف نهان میگفتم
زآن درد که بود از او به جان میگفتم
گفتا چه سخن دراز داری، اما
از شرم یکی دو در میان میگفتم
به روی در، به روی پنجرهها
به روی در، به روی پنجرهها به روی تخته های بام، در هر لحظه مقهور رفته، باد می کوبد. نه…
میلت سوی دوستان نهادهست چرا؟
میلت سوی دوستان نهادهست چرا؟ مهرت همه با بدان زیادست چرا؟
گویی که ندارد سخنم گیرایی…
