آکادمی پلیکان

می‌خندم از گریه‌ی سنگین چو صدف

- اندازه متن +

می‌خندم از گریه‌ی سنگین چو صدف
خواهی برجام دارم و خواهی به اسف

از خنده مرا گریه گشاده است از چشم
وز گریه مرا خنده نمانده است به کف

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×