مرغیست به بام تا برآید به خروش
-
اندازه متن
+
مرغیست به بام تا برآید به خروش
مرغیست دگر مگر بدو دارد گوش
از بهر چه می نیارد آوا برداشت؟
می پاید و می گوید: اکنون خاموش
گفتم نگهی ، گفت هوا روشن نیست
گفتم نگهی ، گفت هوا روشن نیست گفتم قدمی ، گفت زمین گلشن نیست
گفتم دردا…
چشمم نه بدو که من در او مینگرم
چشمم نه بدو که من در او مینگرم راهم نه بر او که من بر او میگذرم
