مرغیست به بام تا برآید به خروش
-
اندازه متن
+
مرغیست به بام تا برآید به خروش
مرغیست دگر مگر بدو دارد گوش
از بهر چه می نیارد آوا برداشت؟
می پاید و می گوید: اکنون خاموش
ماخ اولا پیکره رود بلند
ماخ اولا پیکره رود بلند. می رود نا معلوم می خروشد هر دم می جهاند تن، از سنگ به سنگ.…
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
تر کردم لب با دل آتش زائی
…
