آکادمی پلیکان

پای آبله مردی‌ام بر در به نیاز

- اندازه متن +

پای آبله مردی‌ام بر در به نیاز
ببریده بیابان به در، از راه دراز

در زمره ی خفتگان، دریغا،کس نیست
کاوا دهمش، بشنودم یا آواز

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×