دیدم گل را به خنده در وقت سحر
-
اندازه متن
+
دیدم گل را به خنده در وقت سحر
گفت چه فراوانش شادی است مگر
گل گفت مگو. خنده ام ار بیشتر است
باشد به دمی خنده ی آن نیلوفر.
در راه تو دادم آنچه کان بود مرا
در راه تو دادم آنچه کان بود مرا وز آن به جهان اگر نشان بود مرا
میگفت ننوشم که زیان دارد می
میگفت ننوشم که زیان دارد می، آن عیب که در ماست عیان دارد می،
چون مست…
پیشنمایش
