دیدم گل را به خنده در وقت سحر
-
اندازه متن
+
دیدم گل را به خنده در وقت سحر
گفت چه فراوانش شادی است مگر
گل گفت مگو. خنده ام ار بیشتر است
باشد به دمی خنده ی آن نیلوفر.
از روز مرا کنایت از روی تو بود
از روز مرا کنایت از روی تو بود وز شب همه ام اشارت از موی تو بود
آبم دل هیچ آتش، خاموش نکرد
آبم دل هیچ آتش، خاموش نکرد جامم کس را خراب و مدهوش نکرد
افسوس که هر…
