گفتا چه به غم در شدم از یاد سحر
-
اندازه متن
+
گفتا چه به غم در شدم از یاد سحر
گفتم که چه می دهد به ما باد سحر؟
گفتا که به جام بین بدیدم خورشید
می خندد برخیال ناشاد سحر.
در گیسوی وی راهم افتاد به شب
در گیسوی وی راهم افتاد به شب وز سیل سرشک پا نهادم به تعب
گر جان…
نادان ترسد کجا چهاش باشد کم
نادان ترسد کجا چهاش باشد کم وآنگه زکم و کاست در افتد در غم
دانا ترسد…
