تاریک شب است و روی صحراست سفید
-
اندازه متن
+
تاریک شب است و روی صحراست سفید
یک خال سیه نیز نه در اوست پدید
تاریک شب است و هر که یارش در بر
جز من که رسید صبح و یارم نرسید
آمد گره اندر گرهش موی دراز
آمد گره اندر گرهش موی دراز برداشت به من مست و پریشان آواز:
کای عاشق دلخسته…
گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور
گفتم: چه شبی. گفت: به راهیش چو دور گفتم: چه کنم. گفت: چراغت به چه نور؟
