بامدادان بر جایگاهی سنگی می نشینم
-
اندازه متن
+
بامدادان بر جایگاهی سنگی می نشینم
و برایت نامه های عاشقانه می نویسم
با قلمی از پر جغد
که آن را در دواتی
در دوردست فرو می برم
دواتی ملقب به دریا
دستم را برای دست دادن با تو دراز می کنم
اما تو ساحل دیگر دریایی، در آفریقا،
گرمای دستت را احساس می کنم
در حالی که انگشتان مرا در خود گرفته است…
آه! چه زیباست داستان عشق من با شبح تو
قطب نمای زرین من چشم های تو است
شب من با نوشتن نامه های عاشقانه برای تو می گذرد؛ و سپس روز
هر بار که در آغوشم میکشی
هر بار که در آغوشم میکشی باز باکره می شوم و حس می کنم شب عروسیام است.
