اگر بمُرد عَدو، جایِ شادمانی نیست (37-1)
-
اندازه متن
+
کسی مژده پیش انوشیروانِ عادل آورد. گفت: شنیدم که فلان دشمنِ تو را خدای ،عَزَّ وَ جَلَّ، برداشت.
گفت: هیچ شنیدی که مرا بگذاشت؟
اگر بمُرد عَدو، جایِ شادمانی نیست
که زندگانیِ ما نیز جاودانی نیست
بسیج ِ سخن گفتن آنگاه کن (26-8)
پادشه را بر خیانت ِ کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبول ِ کلی واثق باشی و گر نه…
مکن عمر ضایع به افسوس و حیف (50)
مکن عمر ضایع به افسوس و حیف که فرصت عزیزست و الوقت سیف
