آن ماه که انش نه خاموشم باد
-
اندازه متن
+
آن ماه که انش نه خاموشم باد
در هر نفس آوایش در گوشم باد
چنداش دل سوخت به من دوش که گفت:
سوداش خدا کند فراموشم باد
چاهیست گشاده، کلهای بر سر آن
چاهیست گشاده، کلهای بر سر آن
در کله همه شور هواهای جهان
میتابد ماه و خیمه خاموش شده است
میتابد ماه و خیمه خاموش شده است اندر تک رود آب از جوش شده است
تنها…
