آنکه فکند بر رهم لنگ برفت
-
اندازه متن
+
آنکه فکند بر رهم لنگ برفت
و آنی که به من آمد چون رنگ برفت
چندان پی رفتگان مرا چشم گریست
کاندر ره سیل هم دلم تنگ برفت
گفتم: دلم از کوی تو چه سود گرفت
گفتم: دلم از کوی تو چه سود گرفت چون آتشم از تو تار تا پود گرفت؟
گفت آنچه زمن داری؟ ستم است
گفت آنچه زمن داری؟ ستم است دل دادم و بیدل شدم و این نه کم است.
