گل گفت به باغ ابر مهمان من است
-
اندازه متن
+
گل گفت به باغ ابر مهمان من است
گفت ابر که گل شمع شبستان من است.
او خنده زد و گریست گل گفت هم اوست
کاو مایه ی خنده های پنهان من است.
گفتم: نگهی اگر بر آب اندازم
گفتم: نگهی اگر بر آب اندازم گفتا: رخ خود نقش برآن میسازم
گفتم: دل زد خواهم…
رندی چه بود دل سوی او باختن است
رندی چه بود دل سوی او باختن است پس دل زهمه غیری پرداختن است.
ناساختن است…
