کارم هم بزم دوست افروختن است
-
اندازه متن
+
کارم هم بزم دوست افروختن است.
بردامن ، سیل اشک اندوختن است.
گر نیکم اگر بدم تو در شمع نگر
کز خنده و گریه آخرش سوختن است
در زلف سیاهش دل من باز مپرس
در زلف سیاهش دل من باز مپرس با شب به کجا می برم این راز مپرس
عمری به سرآمدم به هنگامه‌ی زیست
عمری به سرآمدم به هنگامه‌ی زیست بشناختم آنرا که ندانستم چیست
اکنون لب از شیر نشسته…
