شعر، آیتی از خیال صحرایی ما است
-
اندازه متن
+
شعر، آیتی از خیال صحرایی ما است .
عشق آفتی از نهاد دریایی ما است.
گفتم به اجل : در این میان حکم تو چیست؟
گفت آنچه که با سرشت دنیایی ما است.
گر با کم روزگار سازم چه غم است
گر با کم روزگار سازم چه غم است. با او همه کاهش و فزونی به هم است.
شب آمد مرا وقت غریدن است
شب آمد مرا وقت غریدن است گه کار و هنگام گردیدن است
به من تنگ کرده…
