گر با کم روزگار سازم چه غم است
-
اندازه متن
+
گر با کم روزگار سازم چه غم است.
با او همه کاهش و فزونی به هم است.
لیکن چو دلم رفت زمن در پی دوست
چندانکه بجویم از پی دوست ، کم است.
گرچه دلم با تو دارد پیوند
گرچه دلم با تو دارد پیوند ور چند جفا داشتنت نیست پسند
ورد من چون عراقی…
هر تیغ که بر کف علمداری شد
هر تیغ که بر کف علمداری شد در دفع ستمکاری، ابزاری شد
دردا که نه روزی…
