آینه شدم به روی بگرفت مرا
-
اندازه متن
+
آینه شدم به روی بگرفت مرا
وز خویش شدم به موی بگرفت مرا
روی وی و موی وی چنان کرد که دوش
با دستش چون سبوی بگرفت مرا
شب نیست که آه من نینگیزد سوز
شب نیست که آه من نینگیزد سوز، روزی نه که از شبم نه تلخی آموز
میپرسی…
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است. گفتم چه رهی؟ گفت بر ابروی من است.
