خون میخوری، این نه کامرانیست ترا
-
اندازه متن
+
خون میخوری، این نه کامرانیست ترا
جان میکنی، این نه زندگانیست ترا
ننهاد زمانه با تو از هر چه که بود
وین ماند بجا که تر زبانی ست ترا
تو کا به تختی به سر شاخ نشست
تو کا به تختی به سر شاخ نشست عید آمد و سبزه را به گل در پیوست.
افکند به روز من شب و روز به شب
افکند به روز من شب و روز به شب با راه دراز من و بسیار تعب
