مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون
-
اندازه متن
+
مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون،
می گیر و رها شو دمی از چند و ز چون
گر برنهدت زمانه اندوه مخور،
ور برکشدت مباش ایمن زفسون
با ابر بهار گفتم: ای ابر بهار
با ابر بهار گفتم: ای ابر بهار برخار بنان بهر چهب گشایی بار؟
خندید و گریست…
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟ گفتم قدمی بپوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم: که…
