مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون
-
اندازه متن
+
مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون،
می گیر و رها شو دمی از چند و ز چون
گر برنهدت زمانه اندوه مخور،
ور برکشدت مباش ایمن زفسون
شب نیست کران هیمهی تر دودی نیست
شب نیست کران هیمهی تر دودی نیست در چشم من از چشمه ی من رودی نیست
جان در سر این کردم یکسر شب دوش
جان در سر این کردم یکسر شب دوش و اندیشه در این کایدم آواش به گوش
پیشنمایش
